"O vestiário dos jóqueis em Ascot"
Minha participação nesse projeto que acontece AQUI, sempre no dia 15 de cada mês:
O que lhe sugere essa imagem?
Ali ,além de cavalos lindos , lustrosos e bem tratados,desfilaria a alta moda da Inglaterra.
Enquanto os espectadores mostravam seus chapéus e luxos, dentro do vestuário todos se esmeravam para que nenhum detalhe do complicado vestuário faltasse.
Cada um era fundamental!
Após todos vestidos e paramentados,aguardariam a largada.
Jóqueis e joquetas todos juntos, mas assim que a largada fosse dada,cada um desejava apenas a vitória, por isso, seriam meros competidores e tantas vezes até a amizade esquecida.
Naquela hora, a única parceria de real confiança e lealdade seria apenas entre o conjunto cavalo e o seu jóquei.
beijos, chica


Oi Chica creio que os cavalos conseguem manter a lealdade e confiança no seu cavaleiro, mas onde tem competição é difícil manter vínculos de amizades. Muitos beijos, Virginia 🌻
ResponderExcluirUm belo desafio!!! 👏👏👏😘
ResponderExcluirUn comentario hecho relato.
ResponderExcluirBien por este reto
Un besote
A me encanta los caballos animales inteligentes y nobles
Un animal, sigui un gos, un gat o un cavall sempre et serà lleial. Quan hi ha competència és difícil de tenir amics.
ResponderExcluirBon relat.
Aferradetes, chica.
Una bona història !. Veure com la competència et fa oblidar les amistats és difícil de portar.... tot i això, penso que encara hi pot haver gent que a pesar de la competència, la amistat pot continuar per sobre de tot. Potser només, sigui el meu desig, qui sap?!.
ResponderExcluirSalut ; )
Querida Chica,
ResponderExcluirsua imagem me levou para além do hipódromo ela me fez pensar na vida como esse grande cenário onde todos, de alguma forma, também se “paramentam” antes de entrar em suas próprias corridas.
Há algo de especial nessa preparação cuidadosa, quase ritualística… como se, ao ajustar chapéus e detalhes, estivéssemos tentando organizar também as inseguranças que levamos por dentro. Tudo parece belo, elegante, sob controle mas o coração, esse, sempre corre antes da largada.
E quando ela finalmente acontece… que verdade você trouxe. As relações se revelam. O que antes era convivência pode virar disputa, o que parecia amizade pode se dissolver na ânsia de vencer.
Mas, no meio disso tudo, você destaca algo raro e precioso: a confiança entre cavalo e jóquei. Uma parceria silenciosa, construída não no brilho externo, mas na entrega mútua. Ali não há vaidade há sintonia, respeito e dependência real.
Fiquei pensando que talvez a vida nos peça exatamente isso: menos espetáculo e mais vínculos verdadeiros. Porque, no fim, não são os aplausos da arquibancada que nos sustentam… são essas poucas, mas firmes, alianças de confiança.
Obrigada por existir na minha estrada 🙏🏻
Com carinho,
Fernanda
Quina llàstima tanta competència... espero que després de la cursa l'amistat segueixi.
ResponderExcluirUn relat molt ben trobat.
Abraçades, chica.
Llàstima per l'amistat que s'oblida per una competició. No hauria de ser així, però les persones som com som.
ResponderExcluirEspero que sí que els genets i els seus cavalls confiïn totalment els uns amb els altres.
Una abraçada, Chica
Assim se percebe o espectáculo dentro do espectáculo. Muita importância na exibição das gentes num cenário calculado.
ResponderExcluirBeijo,
SOL da Esteva
Well described and good that there is as least a partnership between the horse and its jockey. Here horse raising is very popular as well We only have been once to watch it.
ResponderExcluirThere is an excitement in the air, at the racecourse. Waiting for the big race and to see the winner. Have a great day!
ResponderExcluirAscot!...Adoro chapéus!...
ResponderExcluirDesafio muito bem cumprido. Aplausos.
Grande abraço, Amiga.
Tudo de bom.
___
j❤️ passe te souhaite une tendre nuit a demain bisous
ResponderExcluirCresci próximo à um hipódromo e meu pai seguidamente me levava nas corridas.
ResponderExcluirLembro que o tiro da largada mexia com minha emoção.
Boa semana, Chica.
Olá, Chhica
ResponderExcluirUm belo texto a descrever essa grande competição que, como
se sabe, reúne a fidalguia.
Cavaleiro e cavalo na mais autêntica cumplicidade.
Boa semana, amiga.
Beijinhos
Olinda
Una imagen de lujo que esconde una verdad muy sencilla: cuando comienza la carrera, las apariencias quedan en segundo plano. Me ha gustado mucho como posiciones la lealtad animal por encima de la rivalidad humana. Es una forma muy bonita de responder a la pregunta de qué nos sugiere la imagen.
ResponderExcluirUn abrazo, Chica.